Korte versie

De European Accessibility Act (richtlijn (EU) 2019/882) geldt sinds 28 juni 2025 voor e-handelsdiensten: websites en apps waar een consument iets kan kopen, boeken of afsluiten. Een website waarop je niets online kunt afsluiten, valt in principe niet onder die definitie. Kleine bedrijven met minder dan 10 medewerkers en hoogstens 2 miljoen euro omzet of balanstotaal zijn in Nederland vrijgesteld; in België hebben ze tot 28 juni 2030. Wie eronder valt, maakt de site toegankelijk volgens de vier principes van WCAG, plaatst een toegankelijkheidsverklaring en houdt de site toegankelijk bij elke wijziging.

De European Accessibility Act is een Europese wet die sinds 28 juni 2025 eist dat webshops en andere websites waar consumenten iets kopen of afsluiten, bruikbaar zijn voor mensen met een beperking. Valt je site eronder, dan moet hij toegankelijk zijn en uitleggen hoe hij dat doet. Kleine bedrijven krijgen in België en Nederland een andere behandeling.

In deze gids lees je wanneer de wet voor jouw website of webshop geldt, waar België en Nederland verschillen en welke stappen je zet. We bouwen en onderhouden websites en webshops, en we merken dat veel eigenaars niet weten of de wet over hen gaat. Deze tekst is geen juridisch advies. Twijfel je over je eigen situatie, vraag het dan na bij een jurist of bij de toezichthouder in je land.

Wat is de European Accessibility Act?

De European Accessibility Act, afgekort EAA, is richtlijn (EU) 2019/882 van 17 april 2019. In het Nederlands heet ze de richtlijn betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten. Ze legt in de hele Europese Unie dezelfde eisen op aan een reeks producten en diensten, zodat mensen met een beperking ze zelfstandig kunnen gebruiken.

Een richtlijn werkt niet rechtstreeks. Elk land zet ze om in een eigen wet. De landen moesten die wetten uiterlijk op 28 juni 2022 bekendmaken en ze vanaf 28 juni 2025 toepassen. Sinds die datum gelden de regels dus in België en Nederland.

De wet gaat over meer dan websites. Ze geldt ook voor computers, smartphones, betaalautomaten, e-readers, bankdiensten, telefonie en vervoersdiensten. Voor de meeste website-eigenaars telt één categorie: de e-handelsdiensten.

Valt jouw website of webshop eronder?

Of de wet voor je website geldt, hangt af van wat een bezoeker er kan doen. De richtlijn omschrijft e-handelsdiensten zo:

diensten die worden verleend op afstand, via websites en diensten op basis van mobiele apparaten, langs elektronische weg en op individueel verzoek van een consument met het oog op het sluiten van een consumentenovereenkomst

— Richtlijn (EU) 2019/882, artikel 3, punt 30, Toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten

Wat telt als e-handelsdienst?

Kort gezegd: kan een consument via je website of app een overeenkomst sluiten, dan bied je een e-handelsdienst aan. Wat je verkoopt, speelt geen rol. De ACM noemt als voorbeelden webshops, platformen om hotels of tickets te boeken, apps om maaltijden te bestellen en websites om een abonnement af te sluiten. Volgens de ACM telt het ook als je maar op een deel van je site iets aanbiedt, of als de consument niet met geld betaalt maar met persoonsgegevens.

Een website die alleen informatie geeft, valt in principe niet onder die omschrijving. Denk aan een bedrijfssite met diensten, cases en een contactformulier, waarop een bezoeker niets online afsluit. De FOD Economie rekent ook een website waarop je alleen een afspraak of tafel reserveert zonder vooraf te betalen, zoals bij een kapper of restaurant, niet tot de e-handelsdiensten. De overeenkomst komt dan pas ter plaatse tot stand.

De regels gaan alleen over diensten aan consumenten. Een website die zich volledig op bedrijven richt, valt er volgens de FOD Economie buiten, maar alleen als je zorgt dat enkel bedrijven er iets kunnen afsluiten. Kan ook een consument bestellen, dan geldt de wet wel. Twijfel je, bijvoorbeeld omdat je een offerte online laat ondertekenen, vraag het dan na.

Welke pagina’s moeten toegankelijk zijn?

Niet elke pagina van je site hoeft aan de eisen te voldoen. De FOD Economie schrijft dat alle pagina’s die een consument nodig heeft om te beslissen en om de overeenkomst te sluiten, uit te voeren en te beëindigen, toegankelijk moeten zijn. Daar horen ook de pagina’s over je producten en diensten bij. Puur redactionele pagina’s vallen er niet onder.

In de praktijk gaat het dus om je productpagina’s, de winkelmand, de checkout, het inloggen, de betaling, de bevestigingsmails en pagina’s als retourneren of opzeggen. Volgens de ACM geldt dat ook voor e-mails en bijlagen die je nodig hebt om in te loggen of te betalen.

België en Nederland: waar zitten de verschillen?

Beide landen volgen dezelfde Europese richtlijn, maar ze pakken de kleinste bedrijven anders aan. Een micro-onderneming is een bedrijf met minder dan 10 werknemers en een jaaromzet of jaarlijks balanstotaal van hoogstens 2 miljoen euro. De richtlijn stelt zulke bedrijven vrij van de eisen voor diensten. Nederland volgt dat. België kiest voor een overgangstermijn.

OnderwerpBelgiëNederland
WetWet van 5 november 2023, die onder meer boek VIII van het Wetboek van economisch recht wijzigtImplementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten (Staatsblad 2024, 87)
Geldt sinds28 juni 202528 juni 2025
Micro-ondernemingenOvergangstermijn tot 28 juni 2030, daarna gelden de regels ook voor henVrijgesteld
Toezicht op webshopsEconomische Inspectie van de FOD EconomieAutoriteit Consument & Markt (ACM)
Klacht van een consumentVia ConsumerConnect bij de Economische InspectieMelding bij de ACM
SanctiesTransactie van 26 tot 60.000 euro, of een administratieve geldboete van 260 tot 100.000 euro of maximaal 4% van de jaaromzetDe ACM kan optreden en boetes opleggen

De Belgische cijfers en de termijn voor micro-ondernemingen komen uit de richtlijnen van de FOD Economie over toegankelijke e-handelsdiensten. De Nederlandse vrijstelling en het toezicht staan op de pagina van de ACM. Volgens de ACM geldt er voor diensten geen overgangstermijn: een Nederlandse webshop die onder de wet valt, moest op 28 juni 2025 klaar zijn. Wel mogen overeenkomsten die een consument vóór die datum via een e-handelsdienst sloot, ongewijzigd doorlopen tot ze aflopen, uiterlijk vijf jaar (Staatsblad 2024, 87).

Werk je in beide landen, dan gelden de regels van elk land waar je actief bent. De ACM wijst erop dat je dan met meerdere toezichthouders te maken krijgt.

Wat moet je concreet doen?

De wet beschrijft doelen, geen vaste checklist. Websites en apps moeten waarneembaar, bedienbaar, begrijpelijk en robuust zijn. Dat zijn de vier principes van WCAG, de internationale richtlijnen voor digitale toegankelijkheid. De ACM vraagt WCAG 2.1 op niveau AA en raadt aan om al met WCAG 2.2 te werken, omdat die versie in de loop van 2026 de nieuwe standaard wordt.

Voor webshops komen er drie extra eisen bij uit de richtlijn: informatie over de toegankelijkheid van de producten die je verkoopt, als de fabrikant of leverancier je die informatie geeft, toegankelijke functies voor identificatie, beveiliging en betaling, en toegankelijke methoden voor identificatie, elektronische ondertekening en betaling.

  1. Bepaal of en waar je onder de wet valtKan een consument op je site iets kopen, boeken of afsluiten? Ga na of je een micro-onderneming bent en in welke landen je verkoopt. Leg die beoordeling vast.
  2. Test het volledige aankooppadDoorloop zoeken, productpagina, winkelmand, inloggen, betalen en bevestiging met alleen het toetsenbord, met vergroting en met een schermlezer. Een automatische scan vindt een deel van de fouten, niet alles.
  3. Herstel de basis in de codeEchte koppen en labels, voldoende contrast, alternatieve tekst bij beelden, zichtbare focus, begrijpelijke foutmeldingen en geen grafische CAPTCHA als enige controle.
  4. Controleer wat je van derden gebruiktBetaalvensters, cookiebanners, chatwidgets en plug-ins tellen mee. Gebruik je een dienst van een ander bedrijf, dan blijf jij verantwoordelijk voor de toegankelijkheid.
  5. Publiceer een toegankelijkheidsverklaringLeg uit hoe je dienst werkt en hoe die aan de regels voldoet, wat nog niet lukt en hoe een bezoeker je kan bereiken. Zorg dat je klantenservice dezelfde informatie kan geven.
  6. Houd de site toegankelijkNeem toegankelijkheid op in elke wijziging: een nieuw thema, een nieuwe plug-in of een nieuwe betaalmethode. De wet vraagt een vaste werkwijze, geen eenmalige controle.

De toegankelijkheidsverklaring

Bijlage V van de richtlijn vraagt dat je in je algemene voorwaarden of een gelijkwaardig document uitlegt hoe je dienst aan de eisen voldoet. Die informatie bevat een algemene beschrijving van de dienst, wat nodig is om te begrijpen hoe de dienst werkt, en een beschrijving van hoe de dienst aan de toegankelijkheidsvoorschriften voldoet. De FOD Economie vraagt om zowel de mogelijkheden als de beperkingen toe te lichten.

De ACM vraagt een verklaring die eenvoudig te vinden en zelf toegankelijk is, en die je ook mondeling aanbiedt, bijvoorbeeld als geluidsfragment. Een keurmerk of certificaat is volgens de ACM niet verplicht. Een onafhankelijke WCAG-audit evenmin, al helpt die je wel om te weten waar je staat.

Wat je niet hoeft aan te passen

Sommige inhoud valt buiten de eisen. Video’s en geluidsopnames en kantoorbestanden zoals pdf’s die je vóór 28 juni 2025 publiceerde, hoef je niet aan te passen. Hetzelfde geldt voor archiefinhoud die je na die datum niet meer bijwerkt, en voor inhoud van anderen waarover je geen zeggenschap hebt en waarvoor je niet betaalde, zoals berichten van gebruikers. Plaats of wijzig je een document na die datum, dan moet het wel toegankelijk zijn. Voor micro-ondernemingen in België schuift die datum op naar 28 juni 2030.

Uitzonderingen: onevenredige last en fundamentele wijziging

Artikel 14 van de richtlijn kent twee uitzonderingen. De eisen gelden niet voor zover ze je dienst zo ingrijpend veranderen dat het een andere dienst wordt, of voor zover ze een onevenredige last opleggen. Dat laatste beoordeel je met criteria uit de richtlijn, zoals de verhouding tussen de kosten en je omzet en de voordelen voor mensen met een beperking.

Je moet die beoordeling uitvoeren en documenteren. Je bewaart ze tot vijf jaar nadat je de dienst voor het laatst aanbood, en je vernieuwt ze minstens om de vijf jaar, of eerder als je dienst verandert. In Nederland meld je het beroep op een uitzondering bij de ACM. Volgens de ACM telt een gebrek aan tijd of kennis niet als onevenredige last. Krijg je externe financiering om je site toegankelijk te maken, dan kun je je er niet op beroepen. Een uitzondering voor één eis betekent ook niet dat je de andere eisen mag laten liggen.

Waar hangen de kosten van af?

De kostenvraag krijgt geen vast antwoord, ook niet van ons. Het hangt af van hoe je site gebouwd is. Een paar factoren maken het verschil:

  • Hoe de site technisch gebouwd is. Een site met echte HTML-koppen, knoppen en formuliervelden vraagt minder werk dan een site waarin alles uit losse blokken van een paginabouwer bestaat.
  • Het thema en de plug-ins van je webshop. Een kant-en-klaar thema dat niet toegankelijk is, los je soms sneller op door te wisselen dan door te herstellen.
  • Onderdelen van derden, zoals het betaalvenster van je betaalprovider, een cookiebanner of een chatwidget. Daar hangt het af van wat de leverancier aanbiedt.
  • De hoeveelheid inhoud: producten zonder alternatieve tekst, video’s zonder ondertiteling of nieuwe pdf’s.
  • Of je toegankelijkheid meeneemt in het onderhoud, zodat elke wijziging meteen getest wordt.

Een widget die je bovenop de site plaatst en die belooft alles automatisch toegankelijk te maken, vervangt dat werk niet. De fouten zitten in het ontwerp en de opbouw van de pagina’s zelf, en daar los je ze ook op. Hoe de kosten van een volledige website in elkaar zitten, lees je in onze gids over wat een website laten maken kost.

Hoe wij toegankelijkheid meenemen

Bij Straffe Sites nemen we toegankelijkheid mee in het webdesign en in de bouw, niet als laag achteraf. We werken met semantische HTML, letten op contrast en controleren of belangrijke taken ook met het toetsenbord lukken. Bij een webshop kijken we extra naar de checkout en de betaling, omdat die stappen voor de wet het zwaarst wegen. En in het onderhoud van je website houden we nieuwe onderdelen tegen dezelfde basis.

Wat we niet doen, is juridisch beoordelen of je onder de wet valt of een uitzondering mag inroepen. Dat blijft een vraag voor een jurist of de toezichthouder. Wil je weten hoe je site of webshop er technisch voor staat, neem dan contact met ons op. Meer over de basis lees je bij het begrip webtoegankelijkheid.